PANEM ET AQUA! CHLEBA I WODY | BREAD AND GAMES – AQUAMAN (2018) [RECENZJA/REVIEW]

aquaman-estrenoQ

Feeryczny, feeryjny (od fran. féérique) bajkowy, czarodziejski, mieniący się barwami, światłem; feeryjny

Możecie się zastanawiać czemu to właśnie słowo. Nie jest to słowo dnia, może nim być jeśli zechcecie. Jednak szukałam przez jakiś czas, w myślach, w słowniku słowa, które najlepiej oddałoby moje refleksje.

Aż w końcu – feeryczny.

Tak, to jest TO słowo. Nie oszałamiający, wspaniały, zwalający z nóg –w tym wypadku te określenia byłby po prostu pospolite.

Feeryczny zaś jest idealne.

Aquaman jest feeryczny.

Słyszałam naprawdę pozytywne recenzje odnoście nowego widowiska DC. Sama nie miałam dużego rozeznania w postaci Pana Syrenamena 0.2, jednak Jason Momoa bardzo spodobał mi się w jego roli w Lidze Sprawiedliwych. Jednak – własny film to coś innego. A trailery mogą być mylące.

(Jak i nieszczęsny cover Africa przez Pitbulla.)

Aruth Curry vel Człowiek-Woda, Aquaman, jest mieszańcem. Owocem zakazanego romansu między Królową Atlantydy Atlanną, a latarnikiem. Nie mieli prawa się spotkać, mówi nam już na początku bohater opowieści. Jednak jeśli dwa statki mają się spotkać na morzu, tak będzie.

I w przypadku rodziców Arthura tak było.

Nie ukrywam, że historia zaczyna się od pięknych, prawie melodramatycznych obrazków pary mieszkającej w latarni z małym synkiem, aby następnie – zmienić się w coś, co powinno pasować jak pięść do nosa. A tak nie jest. Z chwilą, kiedy rodzinną sielankę przerywa atak żołnierzy atlantydzkich, wyglądających jak biali robocopowie lub zmutowani power rangersi, co mają spluwy z plazmą, powinniśmy wszyscy pomyśleć: panie władzo, to się nie klei.

Nie wiem, czego używał reżyser i scenarzyści, ale Aquman się klei. Bardzo. Jednak o tym za chwilę.

Dorosły już bohater, musi podjąć decyzję – czy przystać na błaganie księżniczki Mery i wrócić do Atlantdy i odebrać tron przyrodniemu bratu, aby zapobiec wojnie – czy pozostać z boku.

tumblr_pgixr4tYWq1rqz9syo5_r2_400

(Oczywiście, wiadomo jaką decyzję podjął, ale tak oto wygląda zarys fabuły filmu.)

Film to zestaw klisz, schematów znanych tam tak dobrze, jakbyśmy mieli przez sobą cały rząd łysych koni. To, technicznie, nie powinno było się udać. Mamy syna chcącego pomścić śmierć ojca, bohatera obwiniającego się o śmierć matki, walkę rodzeństwa o władzę, tajemnicę, zagadkę ukrytego artefaktu. Nawet muzyka pokazuje jak eklektyczny jest to film – orkiestralne takty przechodzą w sythpopowe wariacje z elektronicznym wydźwiękiem.

Strona wizualna, zachwyca. Avatar? Przy Aquamanie szczęka opada, powiedzenie, że projekty podwodnych miast, strojów, postaci są niesamowite to za mało. James Wan jest reżyserem wizualnym i te dopracowanie widać w każdym szczególe. Mimo scen walki, oszałamiającej, feeryjnej stronie wizualnej filmu, nie tracimy pędu, nie mamy świadomości, że się gubimy. Czuć, iż Wan wiedział, co chce osiągnąć i czuć jego rękę w tym filmie jako autonomicznym tworze (czego brakowało Lidze Sprawiedliwych).

f50b34944d3de1f15e4e5ab670970bbc497abd62r1-540-280_hq

Naprawdę, jestem zszokowana. I oczarowana. Bo czułam się jak dziecko podczas tego filmu. Nie trzeba wyłączać mózgu, aby się z tego cieszyć. To kawał dobrego rozrywkowego kina, który polecam z całego serca. Wybierzcie się na Aquamana, a już nie zażartujecie, że to facet co może pogadać sobie z karpiem.

Uwierzcie mi, on potrafi zdecydowanie więcej.

MOJA OCENA: 9,5/10 


aquaman-estrenoQ

Brilliance (French féérique) fairy-tale, magical, sparkling with colors, light spectacle

You may wonder why this word. It’s not the word of the day, it can be it if you like. However, I have searched for words for a while, in my mind, in the dictionary, which would be the best to describe my reflections.

And finally – brilliance.

Yes, this is the word. Not stunning, gorgeous, overwhelming – in this case, these terms would be simply plain.

Feer is perfect.

Aquaman is brilliant.

I’ve heard really positive reviews about the new DC show. I didn’t have much knowledge about Mermaid Man 0.2, but Jason Momoa made me like his role in Justice League. However – your own movie is something else. And the trailers can be confusing.

(As well as the unfortunate cover of Africa by Pitbull.)

Aruth Curry vel Man-Water, Aquaman, is a half-breed. The fruit of the forbidden romance between the Queen of Atlantis, Atlanna and the lamplighter. They had no right to meet, the hero of the story tells us at the beginning. However, if two ships are supposed to meet at sea, they will.

And in the case of Arthur’s parents, they did.

The story begins with the beautiful, almost melodramatic pictures of a couple living in a streetlight with a small son, and then – turning into something that should fit like a fist to the nose. And it is not. The moment when the family idyll is interrupted by the attack of Atlantean soldiers, looking like white robocops or mutant power rangers, who have plasma guns, we should all go: “man, what the feck”.

I don’t know what the director and screenwriters were using, but Aquman sticks togethper. Very. However, about that in a moment.

An adult hero has to make a decision – whether to accept the plea of Princess Mera and return to Atlantis and take the throne of his stepbrother to prevent the war – or stay aside.

tumblr_pgixr4tYWq1rqz9syo5_r2_400

(Of course, you know what decision he made, but this is how the outline of the story looks.)

The film is a set of clichés, patterns so well-known that it should hurt. This, technically, shouldn’t have worked. We have a son who wants to avenge the death of his father, a hero blaming himself for the death of his mother, the fight of siblings for power, the secret, the mystery of the hidden artifact. Even music shows how eclectic the movie is – orchestral notes changes into sythpop variations with electronic overtones.

Visual side, is impressive. Avatar? At Aquaman, the jaw drops, saying that the designs of underwater cities, costumes, characters are amazing is not enough. James Wan is a visual director and these refinements can be seen in every detail. Despite the battle scenes, the stunning, feer visual side of the film, we don’t lose the momentum, we don’t get lost. We feel what Wan wanted to achieve and everything has a touch of him, so you can tell it’s his movie (unlike Justice Leauge).

f50b34944d3de1f15e4e5ab670970bbc497abd62r1-540-280_hq

I’m really shocked. And charmed. Because I felt like a child during this movie. You don’t have to turn your brain off to enjoy it. It’s a piece of good entertainment cinema that I recommend with all my heart. Go to see Aquaman and you won’t joke that it’s a guy who can talk to carp.

Believe me, he can definitely do more than this.

MY RATING: 9,5/10